Δήμος Θάσου


Θάσος – Σύντομη Ιστορική Ανασκόπηση

  thasos_photos_11Η Θάσος κατοικείται ήδη κατά την Νεότερη Παλαιολιθική Εποχή και είναι ακόμα ενωμένη με την απέναντι στεριά. Νησί θα γίνει περίπου το 10000 π.Χ.

 Κατά την Νεολιθική Εποχή στη Θάσο δημιουργούνται οικισμοί  σε ολόκληρο το νησί (Λιμενάρια, Καστρί Θεολόγου, ακρόπολη αρχαίας Θάσου στο Λιμένα, σπήλαιο Μαριών, σπήλαιο Δρακότρυπα Παναγίας).

 Νέοι οικισμοί εμφανίζονται τόσο κατά την εποχή του χαλκού 3000 π.Χ (Σκάλα Σωτήρος, Αγ. Αντώνιος Ποτού, Αγ. Ιωάννης Λουκάς, Λαρνάκι Θεολόγου), όσο και κατά την εποχή του σιδήρου που αρχίζει το 1100 π.Χ.

 Ο Ηρόδοτος επισκέφτηκε το νησί και από αυτόν πληροφορούμαστε την παρουσία των Φοινίκων που εκμεταλλεύτηκαν τα ορυχεία χρυσού των Κοινήρων.

 Πριν  έρθουν οι πρώτοι Έλληνες άποικοι από την Πάρο το νησί της Θάσου κατοικούσαν Θράκες.

 Τον 7ο π.Χ. αιώνα ένας χρησμός του Μαντείου των Δελφών οδηγεί τους Πάριους με αρχηγό τον Τελεσικλή στη Θάσο, προστάζοντας τους να κτίσουν μία πόλη που να «φαίνεται από παντού». Η νέα πόλη σύντομα απέκτησε πλούτο και δύναμη. Ιδρύει αποικίες στα παράλια της Μακεδονίας και της Θράκης, όπως η Νεάπολις (σημερινή Καβάλα) και οι Κρηνίδες (Φίλιπποι).

 Από τον 6ο κιόλας π.Χ. αιώνα, στη Θάσο παράγονται εξαιρετικής ποιότητας έργα στην αρχιτεκτονική, γλυπτική, γραπτή κεραμική και μικροπλαστική, ενώ την ίδια περίοδο εμφανίζονται οι πρώτες κοπές νομισμάτων.

 Τον 5ο αιώνα π.Χ. μετά τους Περσικούς Πολέμους οι Θάσιοι προσχωρούν στη συμμαχία της Δήλου υπό την ηγεμονία των Αθηναίων.thasos_photos_8

 Ο Θάσιος ζωγράφος Πολύγνωτος από τον Αριστοτέλη χαρακτηρίζεται  ως «αγαθός ηθογράφος», από δε τους νεότερους ιστορικούς της τέχνης θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ζωγραφικής. Τον ίδιο αιώνα ο κωμικός ποιητής και ηθοποιός Ηγήμων ή Ηγεμών εφηύρε την παρωδία ως αυτοτελές λογοτεχνικό είδος.

 Το πλήθος των εκθεμάτων του Αρχαιολογικού μουσείου της Θάσου, με τις επιγραφές, τα νομίσματα, τα γλυπτά αριστουργήματα, την κεραμική, αφηγούνται, μαζί με τις φιλολογικές πηγές, την μακραίωνη ιστορία του νησιού.

 Οι αρχαιολογικοί χώροι, της πόλης κράτους με τα σωζόμενα τείχη, την ακρόπολη, την αγορά, το θέατρο, το ωδείο, τα ιερά και τα δύο λιμάνια μαρτυρούν την ύπαρξη μιας ευνομούμενης, ισχυρής πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά πολιτείας.

 Ξακουστός ήταν και ο «Θάσιος οίνος» σ’ ολόκληρο τον γνωστό τότε κόσμο. Το μαρτυρούν οι αμέτρητες επιγραφές στα στόμια των αμφορέων. Ο αρχαιότερος νόμος (του 480-470 π.Χ.) που ρυθμίζει το εμπόριο και την ποιότητα του κρασιού, εκτίθεται χαραγμένος σε επιγραφή του αρχαιολογικού μουσείου του νησιού, καταδεικνύοντας την υψηλού επιπέδου οργάνωση της «πόλης κράτους».

thasos_photos_9 Το 338 π.Χ. ο Φίλιππος ο Β’ καταλαμβάνει το νησί. Η Θάσος συμμετέχει στο συνέδριο της Κορίνθου, που όρισε τον Φίλιππο αρχηγό των Ελλήνων στην εκστρατεία κατά των Περσών.

 Με στόλο και στρατό συμμετέχει στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου και μετά τον θάνατο του (323 π.Χ.) περιέρχεται στο Λυσίμαρχο το 287 π.Χ.

 Από το 148 π.Χ. η Θάσος ανήκει στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όμως το 21 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός παραχωρεί στο νησί την αυτονομία του και το δικαίωμα κοπής δικού του νομίσματος.

 Το 323 μ.Χ. ο Μ. Κωνσταντίνος ιδρύει το Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος και το 330 μ.Χ. η Κωνσταντινούπολις  γίνεται πρωτεύουσα του.

 Η Θάσος αποτελεί τμήμα της και μέχρι το 1225 έδρα επισκοπής.

 Από τον 7ο αιώνα εντείνονται οι πειρατικές επιδρομές  στο νησί, μέχρι το 961 μ.Χ., όταν ο Νικηφόρος Φωκάς συντρίβει τους Σαρακηνούς.

 Το 1204 αρχίζει η Φραγκοκρατία με την άλωση της Κωνσταντινούπολης. ΟΙ Ενετοί καταλαμβάνουν το νησί.thasos_photos_2

 Το 1261 ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος ανακαταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη και η Θάσος περνάει στους Βυζαντινούς.

 Έκτοτε και μέχρι την Άλωση Βυζαντινοί και Ενετοί γίνονται εναλλάξ Μύριοι του νησιού με τελευταίους τους Γενοβέζους Γκατιλούζι.

 Το 1455 καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς. Αυτοί παραχωρούν στην Θάσο εσωτερική αυτοδιοίκηση , η οποία ασκείται από ντόπιους δημογέροντες, ενώ ισχύει ως νομικός κώδικας η «Εξάβιβλος» του Αρμενόπουλου.

 Το 1813 η Θάσος παραχωρείται από τον Σουλτάνο στο Μεχμέτ Αλή, το βεζύρη της Αιγύπτου, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες που του προσέφερε στην ανακατάληψη της Μέκκας, που την κατείχε η αραβική φυλή των Βαχαβιτών από το 1811.

 Το 1821 οι Θάσιοι επαναστατούν με αρχηγό τον προεστό του Θεολόγου, τον Φιλικό, Χατζηγιώργη.

 Το 1902 το νησί επανέρχεται στο Σουλτάνο ως τις 18 Οκτωβρίου του 1912 οπότε ο ελληνικός στόλος απελευθερώνει τη Θάσο από τον τούρκικο ζυγό.

 Έκτοτε οι Θάσιοι έδωσαν το παρών σε όλους τους αγώνες του Έθνους.